Autoportret z psem

Autor / Wykonawca: Jacek Kaczmarski (inne tego wykonawcy »)

Akordy

Mój pies nie lubi psów                                   A  D  A
A ja nie lubię ludzi                                        A  D  A
Woń zadów jazgot, słów                                H  e  H
Obu nasz szczerze nudzi                                 e  H

Czasami ktoś się zbliży                                   c  G
Upewnić się czym pachnę                               c  G  A
I pies mój go poliże                                        d  A
I ja ogonem machnę.                                     D  A  H
A ów w słabiznę mi                                        e  H
Swój nos bezczelnie wtyka                              e  H  Cis                        
I tylko po to, by                                             fis  Cis
Z pogardą się odsikać.                                    fis  Cis
Więc odchodzimy w dal                                   D  A 
Nie dbając o ogładę                                        h  fis
Brodząc połyskiem fal                                      D  A 
Za swoim własnym śladem                           H  E

Mój pies nie lubi psów                                   
A ja nie lubię ludzi                                       
Woń zadów jazgot, słów                                
Obu nasz szczerze nudzi                                 

Czasem jak pomylony
Biegnie za którąś z suczek -
Ja miałem już dwie żony
I starczy nam nauczek.
Więc go do wody - buch!
Wrzucam wśród fal rozprysków,
Wprawiamy łapy w ruch
I radość bije z pysków.
Potem w słonecznym śnie
Sierść nam paruje słono,
Więc otrząsamy się
Od nosów do ogonów.

Mój pies nie lubi psów                                   
A ja nie lubię ludzi                                       
Woń zadów jazgot, słów                                
Obu nasz szczerze nudzi                                 

Siadamy na krawędzi
Wpatrzeni w morski majak,
Ja drapię się - gdzie swędzi, -
On liże się po jajach.
Mieszamy tak dzień w dzień
Te piesko-ludzkie światy
Wdychamy przestrzeń lśnień,
Rzucamy sobie patyk.
Mną szczęsny skowyt łka:
Jak pięknie bez człowieka!
Jak pięknie jest bez psa!
Zgodnie mój pies zaszczeka.

Mój pies nie lubi psów                                   
A ja nie lubię ludzi                                       
Woń zadów jazgot, słów                                
Obu nasz szczerze nudzi                                 

I aż nas zmierzch ostudzi,
Siedzimy tak we dwóch –
Bo on nie lubi ludzi,
A ja nie lubię psów...