Taradajka

Autor / Wykonawca: nieznany (inne tego wykonawcy »)

1. Siadam w bryczkę drewnianą, wysłużoną dwókółkę.
Obok stawiam sakwojaż i zarządzam woźnicy: Prowadź
Panie, gdzie oczy poniosą, byle nie po próżnicy.
Do dobrego postoju, do krainy spokoju.

Ref: Taradaj, taradajka- jak z dzieciństwa bajka
przez dojrzałe ciężko dudni lata.
Wyboiste wertepy to są życia sekrety,
taradaj, taradajka chleb z omastą, gorzałka.

2. Gdy w samotnej podróży nieco czas mi się dłuży
to zapraszam do stołu jak ja zabłąkanych aniołów
na biesiadę w zapomnianej gospodzie.
Wieko kufra uchylam, kufer do dna wychylam: Sto lat
żyjmy w szczęściu i zgodzie!

3. Ja musiałem na chwilę swą kompanię opuścić,
by wam zdradzić sekretnie co w kuferka czeluści
schowałem na wieki wieków: klucze, wytrychy, kłódki,
co otwierają i zamykają drzwi do lasu i do raju bram.